Eins og venjulega er farin ein rjúpnaferð norður í Mývó, og þetta var helgin 4-6 nóv.
að morgni fyrsta dags, föstudagsmorgunn, við Bjarni Arnalds komnir í veiðigallana,
sæmilega útlítandi þótt klukkan sé 7 að morgni..
lét vélina taka þessa, kominn upp að hrauni, Búrfellshraun breiðir úr sér
fyrir aftan mig. tók engar myndir þennan dag á veiðum samt, gleymdi því alveg.
það var góður hiti í gólfinu, svo við bara breiddum öll blautu fötin á gólfið og allt
þornaði um nóttina, gott ráð, ekki satt?
kíkti á gamla Ferguson um kvöldið, þetta er 59 módel, fékk hana í fyrra
og það er heill linkur á það hér einhversstaðar. fyrir forvitna dráttarvélaáhugamenn..
dagur 3, sunnudagur og nú er elsti sonur minn með í för, Júlíus Gunnar kom
og var myndatökumaður, hann stóð sig svo vel síðast þegar hann kom með
og sótti rjúpur um allt hraun, vel þjálfaður til slíks..
margar kynjamyndir eru í hrauninu. Búrfell er i baksýn, sem hraunið dregur nafn sitt af
þetta er nú meiri svakalega byssan..
þarna er drengurinn, í felulitagallanum sínum ..
nokkrar svona lágu svo eftir daginn.
á leiðinni niður úr hrauninu, fallegt veður og Mývatn spegilslétt, fjærst er fjallið
Vindbelgur. !! nafngift að hætti Mývarga.
neðan við Hverfjall er þessi svaðalegi forarpyttur sem gleypt hefur margar rjúpnaskytturnar
sem álpast hafa í leyfisleysi þarna uppeftir..
en við komumst yfir, gleymdum reynar Júlla, en hann labbaði bara spölinn sem eftir var..
þetta vatn varð til í goshræringunum 1974, Mývatnseldum hinum síðari.
hér er helsta kennileiti Mývatns, sprengigígurinn Hverfell, tvö þúsund ára gamall
og varð til í einni sprengingu, BÚMM ! góður hvellur það !
Bjarni Pétur ábúðarfullur við stýrið á sínum Fjallajeppa.
komnir heim að Stuðlum, ættaróðalinu, og þarna er gamli glóðarhausmótorinn minn
sem ég gróf upp 1982. Mótorinn er af gerðinni RAP og er frá árinu 1931, var í bát
frá Kópaskeri sem rak upp í fjöru og eyðilagðist, Afi minn Sigfús Finnur keypti hann
og setti í hlöðuna sína árið 1954 og var það fyrsta súgþurkunin sem sett var upp í
Mývatnssveit. Þetta er því merkilegur gripur.
tekið af Grímsstaðahálsi, hægra megin er minningarmerki um 3 menn
sem drukknuðu á Mývatni fyrir tíu árum, þar á meðal jafnaldri minn og
skólabróðir og samstarfsmaður, Sigurgeir Stefánsson.
það fer vel á því að minningarstólparnir þrír kveðji með sólarlagið í baksýn.
ferðinni heitið suður aftur, í borg óttans, Reykjavík....
á Akureyri sá ég þennan, margar minningar komu upp í hugann, þessi
dæluprammi hefur verið á Mývatni síðan 1968 og þarna hafa kynslóðir
Mývetnskra drengja unnið við að dæla kísilgúr upp af botni Mývatns, þar á
meðal ég, sem vann mörg sumur á þessum. Innanborðs er tíu sílendra
Detroit Dieselvél, V-8, með keflablásara(Turbo) sem knýr stóra dælu sem sogar
vatn og kísil(eða sand) af botni vatns eða eins og hér, úr sjó.
Stóru lappirnar tvær eru til að halda prammanum kyrrum, þær eru vökvaknúnar
og hægt að lyfta þeim og hreinlega "ganga" á þeim áfram, lappirnar ná niður á botn
auðvitað.
og þetta er Otur ÞH, dráttarbátur sem við notuðum á Mývatni allan tímann, þessi
bátur hefur marga fjöruna sopið, meðal annars sökk hann á mývatni 1984 og tók
marga daga að ná honum upp aftur, ég vann við það meðal annars.
Aftan á bátnum sést gálgi sem notaður var til að draga upp ankeri sem dælupramminn
togar sig áfram á.